Every ‘Juan’ is great!

Every Juan is great!

Vandaag voelde ik plots de behoefte om me terug te trekken uit de “Hoofd-stand” en even met me Zelf te Zijn. De ochtend begon vandaag vroeg en ik had na een late avond niet de tijd genomen om de ochtend te beginnen met meditatie.
Al reeds in organisatiemodus, voelde ik me wat warrig, onrustig. En me hiervan bewust wordend voel ik in een diepere laag plots weer dat sterke verlangen. Ik voel het steeds meer, alsof daarbinnen iets me roept, “Kom mijn Lief, kom toch Hier…” 
De Stilte roept. En ik geef gehoor… 

Ik zet mezelf neer op een kussen en voel dat ik behoefte heb aan inspiratie om de denkgeest te ontlasten en de ruimte hierin te voeden met andere inzichten…
Het gesprek van gisteren met mijn Lief komt op. Waarin zijn Open aanwezigheid me na het gesprek gewaar lieten worden van de kracht van mijn eigen woorden. Het leek alsof het letterlijk direct naar me terug gekaatst werd in de zuiverheid van zijn luisterende onveroordelende blik.
Het gesprek reflecteerde mijn ongenoegen die ik projecteerde op iemand anders, waarmee ik de kern van dit ongenoegen en de energielading hierachter mooi van me af spuwde en niet inzie dat ik hiermee de verantwoordelijkheid voor wat ik zelf nodig heb, hup, in iemand anders zijn schoenen schoof. 
Het was alsof ik plots mezelf hoorde praatten en wat er uit mijn mond kwam voelde niet als me Zelf. Het voelde lelijk en grauw… 
En dit raakte me – mijn maag trok samen. En mezelf recht in de ogen kijkend, werd ik me bewust van de kracht van die woorden, die zojuist uit mijn mond waren gekomen.
Jeetje… Ik constateer hoe ik langzaam weggekropen ben van mijn Hart, die dit soort uitspraken helemaal niet kent. En er ontstaat dankbaarheid, zoveel dankbaarheid voor de mooie mensen om mij heen. Waar ik, wat mijn Hoofd er ook van maakt of hoe dit zich ook uit, op een veel diepere laag alleen maar ontzettend veel van houd. 
Ik grap ook wel eens tegen mijn moeder: “ik weet dat je wil zeggen dat je van me houdt, maar ach het komt soms wat rot het strotje uit…”,
als we weer eens wat haakse opmerkingen hebben tegen elkaar.
Deze gedachte brengt een glimlach op m’n gezicht; de onvoorwaardelijke Liefde die ze me laat voelen zijn onherroepelijk aanwezig – wat er ook gebeurt. En hiermee voel ik compassie voor mezelf… in de stukjes die nog onderbelicht zijn en soms spontaan zichtbaar worden wanneer het tijd is om ze bewust te zien en doorleven.
Every Juan is great!
Stilstaand bij de inspiratie voor dit meditatiemoment komt hier plots Emma Chodron in mijn gedachten op en haar speech over Awakening Compassion. 
Pema maakt ons hierin bewust hoe waardevol Ieder-Een is, als je in een ieder een verborgen leermeester ziet, die je je Zelf laat zien ❤️
Er wordt een speciale meditatietechniek beoefend – Tong Len. Wat betekent: To take in and take out. Inname en uitgave.
In deze beoefening adem je al dat je ervaart als ‘ongewenst’ in naar het Hart en adem je Liefde en compassie uit (Naar je Zelf & naar iedereen die ditzelfde representateert).
“Every One is great!”, quote Pema. Ze maakt hierin een woordgrapje vanuit het Engels, waarin iemand One verstond als Juan. Dit spreek je in het Engels hetzelfde uit. Juan of Juanita wordt hiermee de representatering van ieder-één om je heen die je een vinger wijzen naar jezelf.
Namasté
Vind hier de speech op YouTube Pema Chodron – Awakening Compassion

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s