Mijn hart heeft toch allang beslist

Betover Me

“Vang me, verover me

Ziel en lijf

Laat me weer geloven

Heks me, betover me

Laat het zijn

Of ik droom met open ogen
En al zaait mijn hoofd uit alle macht

De twijfel of het juist is

Sprenkel, benevel me

Maak me wijs

M’n hart heeft toch allang beslist
Schaak me, ontvoer me

Neem me mee

Naar een plek waar wij alleen zijn

Streel me, beroer me

Raak mijn ziel

Laat me voelen dat we één zijn
En al zaait mijn hoofd uit alle macht

De twijfel of het juist is

Trek me maar onderin die warme zee

M’n hart heeft toch allang beslist
Vang me, verover me

Ziel en lijf

M’n hart heeft toch allang beslist

Ik heb dit gevoel zo lang

Gemist”

– Marco B.


Mijn hart heeft toch allang beslist

Gevoelens van onbestemdheid & nostalgie… De neiging om dit te vertalen in het hoofd als iets dat gemist wordt, dat er eerder wel was en nu niet. Toch is dat het niet. Als ik dieper ga, een diepere laag aanraak in deze gevoelens ontstaat er een grootse zee van dankbaarheid, van waardering, innerlijk genoegen, echt een onweerstaanbaar gevoel van Liefde waarvan ik haast niet weet hoe daar mee te zijn. En dat is het eigenlijk hè, komt in me op. 

Herken je dit?

Deze liefde is zo betoverend op de achtergrond, dat we er maar iets van proberen te maken als het hoofd het in de gaten krijgt. Als ik er gewoon mee ben, alle gevoelens, ze me dieper in contact laten brengen met hun diepste verlangen, dan is er een betoverende liefde & verbinding.

Wat is er meer nodig dan dit te weten en te herinneren als we gemis, nostalgie, eenzaamheid ervaren. Ze zijn er niet om opgevuld te worden. Of te verdwalen in vervlogen tijden en gedachten dat het leven opnieuw zo maakbaar is. Het leven gaat door. Het doorvoelen terwijl het leven gebeurt en zich voor ons ontvouwt is het geschenk dat ons als mens is gegeven. En misschien lijkt dit nu wel het meest ondenkbare en lastig wat je te doen staat. Hetgeen je het meest probeert te omzeilen en uit de weg gaat. Je kan jezelf alleen niet uit de weg gaan. Je hoeft jezelf niet uit de weg te gaan. Dit is wat een mens te doen staat; jezelf ervaren precies in wat er nu levend is. De betovering vindt hier plaats. Waar je je weer herenigt met jezelf, helemaal. Of je wil of niet…je hart heeft toch allang beslist 😉

Liefs & x

Uma Esmeralda

Hridaya Stilte Meditatie Retraite | 27 dec – 1 jan | 1 plek vrij

http://www.hridayahartschool.nl/stilte-meditatie-retraite
New Years Eve Sacred Heart Rite | All evening ritual en Synchronsided Meditation met de beloved Hridaya Founder Sahajananada | Klooster Beukenhof | 31 dec – 1 jan | 3 plekjes vrij

https://www.facebook.com/events/202047577008779/?ti=icl
#Thursday Contemplation for Meditation #Betover me #365daysoflivingsahridaya

MINI DETOX IN HET DONKER

Kali Ma | Hindu deity | moeder vh donker


MINI DETOX IN HET DONKER

Terwijl heel Mazunte hier in een groots internationaal jazz festival verandert en je vanuit ieder huis vrij mee mag genieten, zat ik in het donker. 

De Donkere Kamer

Een spontane uitnodiging voelde ik toen er plots een plekje vrij bleek te zijn in de ‘Donkere Kamer‘ op ons Yoga Centrum. 2 nachten en zo’n 32 uur kon ik me laten omhelzen door de donkerte en mijn lichaam ten ruste leggen in haar berustende schoot.

Het zijn in het donker heeft een regenerende & verjongende werking op lichaam & ziel. Eeuwen geleden wisten mensen dit al en brachten ze vrijwillig dagen in het donker door in de hoop er jonger uit te komen of in ieder geval met een toegenomen vitaliteit & algemeen welzijn het leven tegemoet te treden.

Onthechting

Yogi’s gebruikten het donker vooral als oefening van onthechting van het lichaam en de denkgeest om zo in een verruimde staat van bewustzijn te geraken en hiermee dichter bij hun ware Essentie, of Hartsbewustzijn.

Rust

Mijn intentie dit keer was vooral – Rust. Rusten in mezelf, detoxen van alle prikkels en overgave aan wat is in niksheid. De afgelopen maanden zijn vol aan geweest en nu zitten we in de piek van het hoogseizoen met de Teacher Training op school, een piek aan Karma Yogi’s (vrijwilligers) om te begeleiden en een heel levendige keur aan mensen dat maandelijks af en aan loopt in onze cursussen en retraites. 

Voor mij de ultieme uitdaging om mijn comfort zone wat uit te rekken en te kijken hoe ik kan leren omgaan met al deze vele prikkels in mijn fijn gevoelige systeem. Ik was er klaar voor en leer me er steeds beter in te manoeuvreren. Ik weet de tools steeds beter in te zetten op het juiste moment. En weet stil te staan als het nodig is om weer even te resetten. Natuurlijk loop ik écht nog wel eens over of sla ik een beetje op tilt (wie niet 😉) – maar ik ken de aard van het beestje inmiddels and ‘know the drill.’ 

Door trouw te blijven aan mezelf lukt het om gezonde grenzen te stellen. En mezelf dingen toe te laten, vooral deze ja, TOELATEN wat goed voelt en werkt voor mij, op mijn manier.

Detoxen in het donker

Zo zat ik daar dus te jazzen in het donker (geen hond gehoord daar binnen ;)) Ik, met mezelf en een ‘sensationele’ ervaring. Sensationeel in de letterlijke vorm. Vele sensaties bewogen er door het lichaam. Doodmoe voelde ik me. Zo voelde ik mezelf een keer in de kindhouding en mijn voorhoofd op de grond, in slaap, tijdens een poging om wat beweging in dit lijf te brengen. Maar het lichaam leek compleet in winterslaap te keren. Slapen wilde het. En overbodige ballast afvoeren. Mijn huid brandde vanbinnen en ook voelde ik een druk in het voorhoofd (innerlijk oog). Uiteindelijk verzamelde zich een hoop zuur in mijn maag en urine. Met veel water & een zuiveringsoefening voerde het af.

Natuurlijk medicijn

Vanochtend was nieuw en fris. Ik voel hernieuwde zin en opgewektheid. En mijn lichaam is beweeglijker en voelt veel lichter.
Deze mini detox in het donker kan ik je (met een goede voorbereiding) echt aanraden! Goed medicijn voor zelf-healing, natuurlijke verjongingskuur, en het verruimen van je bewustzijn.

Mijn favo plekjes in het donker:

http://www.hridaya-yoga.com/dark-retreat
http://www.thehermitageretreats.com

#kayakalpa #darkretreat #hridaya #yoga #365dagenhartstocht #365daysoflivingsahridaya

Vertrouw Maar

VERTROUW MAAR
Wat betekent het om te leven in vertrouwen?

Wat schept vertrouwen?

Wat vertrouw je wel en niet?

Vertrouw je jezelf? Een ander?

Wat zorgt ervoor dat je vertrouwt?

Hoe kun je komen in vertrouwen met wat is?


Wanneer je aandacht is gezeteld IN je Zelf, is het enige dat je hoeft te vetrouwen je Zelf. Dit betekent dat je in voeling bent met je Hart Essentie, ik noem het SaHridaya. En je gewoon WEET, komend vanuit een dieper Weten, wat de bedoeling is. Wat een ander ook zegt, of hoe erbarmelijk de condities in je omgeving ook zijn. Uiterlijke omstandigheden worden ondergeschikt. Jij loopt het pad van het Hart in liefde en contentheid. Dan is er vertrouwen in dat het klopt wat er gebeurt. In het leven dat zich van binnenuit ontvouwd. Dan hoef je niet meer te twijfelen. Je hoeft het alleen maar te laten gebeuren. Wat als je dit nu vertrouwt boven alles? Dat jij Zelf precies gebeurt, zoals de bedoeling is (anders zou het niet gebeuren, toch ;))

Vertrouw maar…

In Liefde, Uma Esmeralda http://www.hridayahartschool.nl/stilte-meditatie-retraite

Geïnspireerde Verbinding



Geïnspireerde Verbinding

De realisatie dat ik niet mijn gevoelens en emoties ben, helpen me om in verbinding te blijven met wat er in het nu gebeurt. Wanneer er sterke emoties met me aan de haal gaan, probeer ik er niet van weg te gaan zoals ik vroeger onbewust continu deed (en nog steeds wel eens :)) Maar in plaats van uit contact te gaan met wat er zich in mij of buiten mij afspeelt, aanwezig te blijven. Door mijn aandacht erbij te houden en te onderzoeken wat het is wat ik ervaar, blijf ik in verbinding en kan hetgeen wat zich aandient zich vrij uiten. Deze aanwezigheid is open en zonder oordeel naar hoe het zich uit. Veroordeling zorgt voor onderdrukking, waardoor het zich vast zet in het lichaam en de vrije levensstroom blokkeert. Je kan het verschil heel goed voelen van geblokkerde energie. Waarschijnlijk zijn er van die stemmingen die je vasthouden in een soort neerwaardse spiraal, waarin je je dieper graaft in zelfmedelijden, pessimisme, onmogelijkheden en beperkingen. 

Een vrije levensstroom zorgt ervoor dat je je gevoed, volledig, liefdevol, geïnspireerd en levendig voelt. Wanneer ik me vang in een emotie of gedachte die me naar beneden wil trekken, verbind ik me met iets dat inspirerend voor me is. Iets wat mijn innerlijke vuurtje van binnen weer aanwakkert en die ‘down mood’ vanzelf weer vrij meebeweegt. Zo ontstaat er een dans met het leven. Waarin alles mag zijn zoals het is en vanuit vrijheid een keuze blijft hoe je je voort wil bewegen, zelfs in tijden van heftige golven…

Herken jij dit? Hoe ga jij om met emoties? ❤️🐞 Voel je vrij om te delen…

In Liefde & Inspiratie,

Uma Esmeralda

Allerzielen

Allerzielen

2 november viert Mexico Allerzielen. Een dag waarin de overleden dierbaren worden herdacht. Dit gaat heel ritueel en hierin wordt verbinding gelegd met de dood & het hiernamaals. Deze hele week staat in het teken van herdenking. Het laat mij ook even stilstaan bij de vergankelijkheid van het leven en welke plek de dood in mijn leven inneemt. Sinds ik me verdiept heb in het leven via yoga en het spirituele hartspad, heeft de dood voor mij een andere lading gekregen. En heb ik geregeld het gevoel alsof er stukjes van mij sterven; van mijn geconditioneerde persoonlijkheid bedoel ik. Daar tegenover gebeurt dat hoe meer ik loslaat van wie ik denk dat ik ben, hoe meer vrijheid en bewustzijn er ontvouwt in mijn ervaring van het leven nu. Voor mij staat dood voor transformatie, ook voor nieuw begin en wedergeboorte. De fysieke dood is maar moeilijk te bevatten als mens, maar ik geloof dat ik meer ben dan een fysiek lichaam alleen. Maar bewustzijn dat ook zonder lichaam en denkgeest bestaat.

In de stilte retraite van Hridaya geven we oa een nieuwe kijk op leven en dood; eentje waardoor er een intiemere verbinding ervaren wordt met jezelf als mensenmens en de vergankelijkheid des levens.

🎃 Nog 1 dag te boeken met speciale Early Bird korting 🎃

http://www.hridayahartschool.nl/stilte-meditatie-retraite

Levenswijze(r)


Overal hoor je: volg je Hart! Doe wat je hart je ingeeft! Misschien ben je iemand die dit volledig doet en haar leven ingericht heeft rondom haar dromen en verlangens. Of ben je iemand waar deze affirmatie volledig in het verkeerde keelgat schiet. Tot frustratie toe. En het niet verder komt dan het nadenken over, je hardop afvragend wat dit eigenlijk allemaal te betekenen heeft. En misschien zelfs dat dat volgen van je hart helaas voor jou niet voorbestemd is. 
Ik leerde dat beiden niet de werkelijke kern raken van wat de uitdrukking over het volgen van je hart betekent. Beiden hebben een heel persoonlijke drijfveer. Iets dat ons ook met de paplepel is ingegoten hoor, het 1ste geeft je het gevoel dat je goed bezig bent. En in het 2e geval dat je beter zou moeten zijn. Een drijfveer die je welzijn afhankelijk maakt van uiterlijke omstandigheden en je aandacht uit je zelf trekt, naar buiten toe, in plaats van naar binnen. Het is de levenshouding waarin je je afvraagt wat je van het leven wil. En hoe je daar het beste van kan maken. Lukt dit niet en valt het hele plan in duigen, dan voel je je ongelukkig en een mislukkeling. 

Wat nu als je je eens afvraagt: 

“Wat wil het leven van mij?” 

Voel je wat er gebeurt? 

Precies, je aandacht gaat naar binnen. Naar een plek waar je het ware antwoord vindt. Het Hart, met hoofdletter H. Het bewustzijn dat in je diepste lichaam huist en weet wat de bedoeling is. Het geeft je continu boodschappen door en intuïtieve gevoelens. Het is je innerlijke richtingaanwijzer. En is bovenal niet afhankelijk van externe factoren. 

Je Hart volgen, is volledig in verbinding zijn met deze innerlijke stem. En je leven laten ontvouwen in afstemming hiermee. Je Hart volgen gebeurt wanneer je aandacht weer thuiskomt in je Zelf en het Leven zich aan je ontvouwd. Wanneer dit gebeurt is het leven wonderlijk en magisch. En elk moment krakend opwindend en fris…en daar is niks voor nodig! 

In de Hridaya stilte meditatie retraite leer ik je hoe je weer thuis komt bij je Zelf in je Hart. En hoe je je kan trainen om hier ook aanwezig te blijven. Het Hart wordt zo een intuitief orgaan van innerlijke kennis & wijsheid. Een ware levenswijze(r) ❤️

http://www.hridayahartschool.nl/stilte-meditatie-retraite

Rotsvast vertrouwen

 Voortbewegen in rotsvast vertrouwen
Zoveel gedachten. En waar gaan ze naar uit? Overwegingen, mijmeringen of overpeinzingen? 
Geen rust in wat nu is?

Intuïtief huist er in jou een Weten over welke weg zich openen zal en hoe en wanneer. En toch, is er twijfel. Is er iets dat wil overdenken hoe het volgende moment eruit zal zien. En als het dan niet zo gaat zoals gepland? Stress, ontevredenheid, besluiteloosheid, tegenzin en resistance.

Wat maakt het lastig om direct te herkennen wat de bedoeling is en dit te vertrouwen zonder innerlijke stress?

Dit komt doordat er ergens een discrepantie ontstaat tussen het voelen en denken. Het hoofd dat interpreteert wat er gebeurt en allerlei praktische overwegingen tegen elkaar afweegt en probeert te komen tot wat denkgewijs het juiste is. Wat je denkt is niet hetzelfde als waar het leven je echt toe uitnodigt. Wat juist is kun je alleen maar ‘voelen’. En dit gebeurt in je hart.

Hoe werkt het hart? Hoe kom je in contact met het intuïtief weten dat hieruit voortkomt? Hoe kom je in voeling met je hart, het leven en je Zelf? Misschien nog meer: hoe loop je de juiste weg die past bij wie jij bent in een rotsvast vertrouwen!

Wat zijn je beweegredenen?

Inchecken bij jezelf en je afvragen wat je ware beweegredenen zijn in elk moment, kan je helpen om onderscheid te maken tussen Hoofd en Hart. Vraag jezelf af: Wanneer is wat ik doe intrinsiek? En wanneer zit er een filter voor? 

Doe ik iets vanuit verwachting, overtuiging of geloof? Bijvoorbeeld om mijn eigen onzekerheid te verbloemen, om erbij te horen, een wit voetje te halen bij mijn baas of ouders, of om er vooral zelf beter van te worden zelfs als dit ten kosten gaat van mijn omgeving. Of is er een oprecht enthousiasme, onbaatzuchtigheid en authentieke beschikbaarheid voor het leven en de mensen om je heen. Zonder strategie, verwachting en eigenbelang. 

Vertrouwen

Iets in je WEET het verschil wel… De vraag is nu: Durf je dit ook 100% te vertrouwen? De JA toe te laten naar het Leven die brandt in het diepste van je Hart. Deze intuïtieve stem toe te laten en ernaar te luisteren. Je angst te laten omarmen in Liefde door te kiezen voor wat je voelt in je hart boven alles. 

Waarin beweegt het Leven zich voor jou?  En hoe reflecteerd dit zich in je dagelijks leven?

1. Het Hart, vertouwen, liefde en inspiratie.

2. Het Hoofd, wantrouwen, angst en onmogelijkheden.

Deel je ervaring hieronder, zodat we samen kunnen leren en inspireren 🐞
Warme liefs,
Uma

| Uma Esmeralda is Being Free IN The Body Coach en lanceerde onlangs een coachingstraject voor fijngevoelige vrouwen die er naar verlangen weer vrij en in vertrouwen te relateren met hun lichaam, eten en zich Zelf. Ze is Hridaya Yoga Docente. Van origine Nederlandse en  woonachtig in Mazunte te Mexico. Hier geeft maakt ze onderdeel uit van het Hridaya Centrum. De teachings van Hridaya zijn er op gericht om je weer te openen naar het meest sensitieve deel van je menszijn – het Hart. Uma’s passie voor de innerlijke wijsheid & tederheid van het Spiritueel Hart, Hridaya, is voelbaar in haar sensitieve en doortastende aanwezigheid waarin, je wordt uitgenodigd weer thuis te komen in je Zelf.

Samen met haar partner komt ze geregeld terug naar Nederland om hun passie te delen in Hridaya Intensives & Stilte Meditatie Retraites. Waarin de Stilte een bijzonder element brengt om dieper tot je Zelf te komen en de antwoorden en transformatie van binnenuit te laten ontstaan. Voor velen over de hele wereld is deze Hridaya Stilte Meditatie Retraite een levensveranderende en helende ervaring geweest, die je keer op keer terug blijft roepen in je Hart.

De volgende Hridaya Stilte Meditatie Retraite vindt plaats van Oud naar Nieuw tussen 27 december en 4 januari. Deelname is mogelijk voor 4 of 8 dagen. Voor de details, klik hier…

“Only if one knows the truth of love, which is the real nature of Self, will the strong entangled knot of life be untied. Only if one attains the height of love will liberation be attained. Such is the heart of all religions. The experience of Self is only love, which is seeing only love, hearing only love, feeling only love, tasting only love and smelling only love, which is bliss.” – Sri Ramana Maharshi

Opinion and judgement – different sides of the same coin?


Opinion and judgement – Different sides of the same coin?

I found myself contemplating about a conversation I had a few days ago. I ran into someone, which had dropped out of a commitment he made to the center a month ago. That decision he made, had as a consequence that suddenly a spot was open that could not be directly filled by someone else.
So if you look at it from a distance, an action of someone, affects the conditions for someone else. 

In this case I could feel I had an opinion about it. I felt a sense of dissapointment and when I looked deeper, even a judgement occured. And this judgement was exactly what I now realize he reflected back to me in the moment we met.

In our encounter, and reunion, where we chit chatted away. He suddenly asked if I was ok. I said something about me being tired for this and that reason, so that he might had sensed that.

But today this situation suddenly appears in my awareness again and I could clearly see and re-feel the distance that I kept between us. I wasn’t fully open to him and connecting to him truly. This opinion/judgement was still there…Ofcourse he had felt that!

With this a question arises:

What does it mean to have an opinion about something and when are you judging?

Was I just having another opinion upon what he did? And was the dissapointment for him not joining us, out of love for truely wishing him to be here? 

Or was I judging him for it? And was the dissapointment One that I personally had in him as a human being doing something I personally think he shouldn’t because…. 

The first I would say would be the open heart that just feels disapointment because something is changing. But is still open without going into a drama or story.

The second is different. I have an opinion filled with an energy of war – coming from a feeling like he did something to me personally. Which in this case, was not about me. Yes ofcourse the plans changed. But did I or someone in the center got harmed by it? Not really…we opened to the new situation and just continued…help came surprisingly quick :)) Somehow the universe seems to always have our back. (And this is what I deeply and completely believe in and cultivate in my Life nowadays).

So for me it became interesting where the second part arised from in me. What part of me suddenly made it personal and became defensive towards him. Like suddenly he became an untrustworthy person to be utterly cautious with.

It probably had a function in One of my past experiences, otherwise this condition couldn’t exist in me. 

But now there is this light of awareness shining from deep within the Heart and gives opportunity to see the seperation and contraction it brings in my body and being. And choose to open to it, towards myself and moreover to him again. 

All is relative. All is perfect in iTS imperfections. So Am I and so is every One around me. This moment of awareness is awakening into Love. To choose Love and Openness in moments of contraction and inner war.

Today Gratitude goes towards this momentum 🙏🏼🐞 Towards awakening into Love!

Now I’m curious: what do you feel/think about this?

Are opinion and judgement actually just different sides of the same coin? 

Please leave your comment below and share and go deeper together!

Find here how the yogic tradition looks upon it – by the practise of Ahimsa (non harming which is also non judgement).

Judgement

“A contemporary psychologist, Marshall Rosenberg, goes as far as to say that having a judgemental thought towards somebody is in itself an act of silent violence. This is also reflected by the teachings of Eckhart Tolle. Hidden within this very common behavior is the need for our ego to feel superior, to feel there is a specialness that gives the ego more substance. Judgement means that someone is right and someone else has to be wrong. 

Where does this feeling of “I Am an ego” come from? Ramana Maharshi says that there is a feeling of “I am” which tends to identify with other sensations, emotions, and thoughts and which branches off into patterns of Self-reflected thoughts. While the ego develops more and more a sense of specialness, it constantly attracts more thoughts, drama’s etc. The solidification of the ego can work either way: “I Am special, the best,” or, “I Am special, the worst.” 

Rosenberg also identifies this process and says that in order for us to feel important we often make someone else feel unimportant, by diminishing him or her with our comments, with our judgements dressed up as “observations.”

By diminishing someone else, our ego gets inflated and we feel superior. It feels good to be right. This process of curiosity and discovery, which gives us satisfaction when we are “right” get’s hijacked and is constantly being ubused. It works internally with oneself as well. Judging ourselves, a portion of our ego somehow feels superior and there is a hidden satisfaction there.

Is judging Oneself or others breaking animsa?

We can take a look at the love we feel for the other person or ourselves during this process. Is there disconnection, hurt and perceived injury? Or is there empathy, love, and compassion? Is there kindness in our judgements, or are we feeling good to detriment of another?

How do we nevigate this ocean of inbon judgements and judgements received by others? It is best to realize that when we are judged, one of the fundamental feelings we experience is not being loved. We feel unloved because we are not accepted as we are, we are not seen and we are not understood. We are not loved because our best intentions and actions are not good enough to please our judge. 

Understanding this, we can choose to not allow our feeling of being loved to depend on someone else. The best solution is to love ourselves, with kindness and compassion. We establish within ourselves a fortress of Self-love, just the way you are.

(Resource: Hridaya Yoga Module I Intensive. Yama’s and Niyama’s – Ahimsa).

In Love,

Uma Esmeralda
#opinion #judgement #livingwithanopenheart #integration #beingfreeinthebody # 365daysoflivingsahridaya #365dagenhartstocht 

Despacito – poquito, poquito – suave suavecito – pasito, pasito…


Despacito – poquito, poquito – suave suavecito – pasito, pasito…

This song is surrounding me everywhere here in Mexico. And just a word like despacito (read: slowly) reminds me once again how relevant this is. Not only when I’m rushed. Actually it is to be applied in every moment in life. 
After a day fully taken down by an overstimulation of the senses and nervous system (read my former post in Dutch), I need to admit that this only remedy is doing the trick. 

After 1 day of being at home, no expectations of myself, letting go of any need to have to do something. Resting in this exhaustian of the body. Watching the strong thought patterns about this happening, while at the same time being the witness of all these different phenomena. It made me realize I’m completely not in control of how things are experienced in this presence. Yet, I can descern wether it is a genuine spontaneous and natural happening or if the mental body and emotional body are making up their own reality.

Entering the bodies

Yes, this is interesting right? Speaking about these different bodies. It is endlessly fascinating if you dive into this inner knowledge, and getting to know the more subtle layers of what you are build off. Once you know this, it is like you are stepping into a more vast space where resilience start to exist and where you see yourself from a way more expansive perspective.

To be in touch with the depth within, is getting to feel these different parts of yourself by just slowing down…  Feeling into what is actually alive in this moment around you, and more over, inside of you. 

Doing what you love slowly

Yesterday there was this momentum of recognising that the outside activities, travelling and the change of environment, and new experiences had an effect on how I feel. And that it can feel pretty overwhelming. I used to avoid these kind of circumstances in the past. But I found out that with this I was closing myself off for Life. For things that I actually really like. Like last couple of days: visiting friends, seeing amazing architecture and new environments, meeting new people, tasting new flavors and feeling into new sensations and phenomena. Yes, I had to take a day to recharge my system and be with the feeling of uncomfort and draine. But would this mean I shouldn’t do this next time? 

Well, I could do that. But this is not what I want. I know my system quite well nowadays and I know what it needs to harmonize and release again. And the more I experience these moments I see that in basis it all comes back to this one phrase – despacito – poquito, poquito – Suave, suavecito – pasito, pasito (which means: Slowly – little by little – softly – step by step).

In reverse

Just little by little. By slowing down. Reversing your pace and attention back to this present moment and inwards, you’ll find a homebase to always come back to in peace and calm. And just by taking it slow, you will feel by yourself how the pace will increase again naturally. Trust in the natural rhytm of nature, the rhytm that springs forth from the Self, from the depth of your Heart. Trust in that….That’s all. 

Nothing magical. 


Tools to release & recharge

There are many different tools that can help like yoga, meditation, being in nature, and surrounding yourself in softness and loving Oneself. Anything that will allow the release of tention, contraction and come to a state of natural relaxation.

But in general I would advocate just – take it despacito! Always 😘

#despacito #takingitslow #selfenquiery #expanding #bodyconsciousness #beingfree #365daysoflivingsahridaya #365dagenhartstocht

Het spel van de Man met de Hamer


Het spel van de Man met de Hamer
Daar wassie hoor. Met mijn ogen nog half dicht, stond ie vanmorgen vroeg al paraat – De Man met de Hamer. 
Na de rit met de nachtbus, de verandering van idyllisch Mazunte naar een Metropool als Mexico City en 3 hele dagen sightseeing …. komt opeens die welbekende hamer – BOEF! 

Eerlijk zijn duurt het langst

Ik voel me op, mijn hele systeem suist en mijn lichaam voelt pijnlijk en gespannen. Ik heb het gevoel alsof ik alleen maar wil huilen. Het idee om vandaag de tas weer te pakken en opnieuw op pad te gaan en met een vriend af te spreken in de stad, laat de boel op tilt staan – NEE! – is het signaal. En wat een gedoetje om hier aan gehoor te geven. Er is teleurstelling opdat het weer zo ver heeft moeten komen. Angst voor teleurstelling van de vriend die we al het hele weekend hebben proberen te zien en ik dit nu zal gaan afzeggen. Schuldgevoel en overall gewoon dat gevoel van niet in the mood zijn. 

In mijn hoofd en gevoel leek het een hele berg. En uiteindelijk komt het neer op gewoon 1 ding – OVERGAVE. En van hieruit eerlijk zijn naar mezelf en ook naar de ander over wat er in mij leeft. 

Je eigen spel gaan spelen

Het is zo makkelijk om grenzen te overschrijden. Vaak gebeurt dit in enthousiasme en het volgen van waartoe uiterlijke omstandigheden je uitnodigen, in plaats van het volgen van wat je van binnen uitnodigt. Het is één groot spel. Ik voel me steeds meer geroepen om vooral mijn eigen spel te spelen. In plaats van het spel dat zich continu af speelt in mijn hoofd en in het hoofd van iemand anders. Het gaat best aardig, het blijft een vallen en opstaan:

• leren voelen in plaats van denken

• experimenteren in plaats van eindeloos fantaseren en perfectioneren

• verbinden in plaats van verstoppen

• je authentieke zelf zijn in plaats van een bos aan aangeleerde ideeën 

• bewoner zijn in je lichaam, in plaats van een wandelend hoofd ronddwalend in concepten.

De weg naar eigenheid

Op deze weg terug naar eigenheid en leven in het Hart, zitten de leringen en inspiratie in het leven van alledag. Het spiegelt je staat van zijn. En waar je zit met je aandacht. En hoe je omgaat met wat zich aanbiedt in het leven. 

Wat ik vooral tegenkom zijn de geloofsovertuigingen, gewoontepatronen en gedachtespinsels die ik er op na heb gehouden (jaar na jaar, wie weet: leven na leven). En dat is prima. Ook dat punt is inmiddels bereikt: als mens zijn we één groot netwerk van patronen. En daar hoef ik me niet rot over te voelen. In tegendeel. Nu ik ze zie en leer kennen, ontstaat er steeds meer ruimte om er mee te zijn, zonder ze over mij te laten regeren en geeft het keuzevrijheid hoe er mee om te gaan.

Vrijheid vinden in je Zelf

Vandaag zonk ik terug in deze vrijheid. De vrijheid om mezelf te omarmen zoals ik ben en wat er nu is. Te kiezen voor wat voor mij op dit moment het beste voelt. En vanuit deze zachte plek te communiceren met de mensen om me heen. Het voelt kwetsbaar en naakt. En ook diep voedend en krachtig. 

Dit is wie ik ben, niet meer en niet minder. Een mensen mens die haar weg vindt in dit lichaam en in de wereld. 

Zucht – loslaten die handel. Weer in mezelf zijn. De gedachten, gevoelens en inspiratie vanzelf laten stromen in vertrouwen. Lekker oprollen in een fleecedeken op de bank. Uitrusten en voorbereiden op de terugvlucht van morgen.

Niks hoeft, alles mag!  Dát is vrijheid 💗 

Die hamerman is zo gek nog niet, hij slaat toch maar weer de spijker op zijn kop 😉
In liefde,

Uma Esmeralda

Foto: geinig genoeg maakte ik deze  foto gisteren tijdens een bezoek aan een prachtig meer in Valle Bravo, Mexico. Vond ‘m heel toepasselijk 😉